Archiwum roku: 2013

Podsumowanie 2013 roku

Za parę godzin skończy nam się rok 2013, a zatem to najlepszy czas na podsumowanie tego, co za Rochem. Wydarzeniem roku dla Rocha są oczywiście narodziny córeczki, przy których dzielnie był i nawet przeciął pępowinę. To wydarzenie przyćmiło wszystko inne. Zresztą w 2013 niewiele się działo; dalej praca w Open-E, rower na dobre zadomowił się w garażu, pierwsza rocznica ślubu i pierwsze imieniny córeczki.

Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze wspólne świętowanie Bożego Narodzenia i choinka, w której Michasia się zakochała. W międzyczasie zaplanowanie wakacji 2014 i wpłacenie zaliczki. A Sylwester i Nowy Rok upływa pod znakiem wspólnych spacerów w górach.

****
A z okazji nadchodzącego 2014 roku Roch życzy wszystkim czytelnikom wszystkiego najlepszego. Krótko i na temat.
Roch pozdrawia Czytelników.

Świątecznie

Szczęścia, zdrowia, spełnienia marzeń, realizacji postanowień noworocznych, dostatku, wymarzonych wakacji, zadowolenia z bliskich. Pachnącej choinki, prezentów pod nią, pełnych brzuchów, smacznych potraw i wszystkiego najlepszego.

Roch.

Co nowego u Rocha?

U Rocha wszystko toczy się wokół dziecka i cały plan dnia jest podporządkowany pod małego brzdąca, który spać pójdzie tylko jak Roch jest w domu. Roch celowo nie zaczynał nowej notki od słów \”dawno już Roch nie pisał\” bo to jest oczywiste. Z komputera Roch korzysta jak potrzebuje, a w zasadzie jak naprawdę nie ma nic innego do roboty, a że robota zawsze jakaś jest to komputer odszedł na daleki plan.

Już niedługo Święta i Nowy Rok, a to oznacza kolejne podsumowanie obecnego – jeszcze – roku. Roch powoli układa sobie plan w głowie, a działo się bardzo dużo i dzieje się dalej. Jedno jest pewne, rok 2014 to pierwszy raz z córką z granicą. Roch postanowił, że Miśka będzie dużo jeździła po świecie. Oboje z Żonką nie chcą aby Miśka była typowym \”cebularzem\”, czyli zaściankowym polaczkiem, który myśli tylko jak sąsiadowi uprzykrzyć życie.

Poza tym Roch dalej pracuje w Bytomiu, ale nie zamierza zmieniać – to chyba praca, z której Roch czerpie sporo przyjemności i planuje z Open-E związać się na dłużej. No i na koniec trochę o rowerze – jednym z postanowień noworocznych będzie to, że Roch odda w styczniu rower do zaprzyjaźnionego Adventure aby tchnąć w niego nowe życie. A w  najbliższym czasie, czyli w sobotę, Roch pojedzie do Chłopaków aby życzyć im tego co życzy się na Święta.

Roch pozdrawia Czytelników.

Z życia wzięte

Od jakiegoś czasu Roch na mnóstwo zajęć, ostatnio w garażu wymieniał żarówki w samochodzie i kątem oka spoglądał na stojący rower. Tak, nadal go ma, to jedyna rzecz, której nie sprzeda choćby miało się walić i palić. No i jak tak wymieniał te żarówki to myślał co to zrobić z tym fantem. W końcu za rok Michalinka będzie miała rok i będzie można ją wozić w przyczepce. Dzięki temu będzie można jeździć rodzinnie na dłuższe wypady.

W roli tatuśka Roch sprawdza się całkiem nieźle, a przynajmniej tak twierdzi Żonka; jest jeszcze wiele spraw, których Roch boi się zrobić, takie jak zakładanie skarpetek, czy nurkowanie z Michalinką na basenie, ale wiele się nauczył. Śniadanka, zabawa, ubieranie i długie spacery. Weekendy należą do Rocha – w tygodniu Roch mało co ma okazje bawić się z dzieckiem, ale kiedy ma wolne to nic innego się nie liczy. Michasia i Żonka. Tylko babiniec jest dla Rocha ważny.

Sobota rano to czas basenowy – Michalinka bardzo lubi wodę i Roch z Żonka zapisali ją do szkoły pływania w Tarnowskich Górach. Co sobotę Michalina przez 40 minut jest w swoim żywiole – uwielbia wodę, pluskać się i nurkować – choć z tym dawaniem nura to różnie bywa, ale nic na siłę. Niechętnie się zanurza, ale ważne, że w ogóle chce.

Zima już puka do okien, więc rower siłą rzeczy nie jest możliwy, ale przyszły sezon należy do Młodej Adeptki Sztuki Pedałowania. Na razie za pedalarza będzie robił Roch, ale rowerek dla Małej jest już w planach.

Roch pozdrawia Czytelników.

PS.

Dawno Roch nic nie pisał

Czołem,

dawno Roch już nic nie pisał, ale zajęć ma od groma; najprzyjemniejsze z nich śpi właśnie obok Rocha siedzącego w ciemnym pokoju gdzie jedynym źródłem światła jest matryca laptopa. Niczym haker włamujący się Emacsem przez Sendmaila siedzi i stuka w klawisze. Jedyna różnica to taka, że Roch dobrał się na sekundę do klawiatury i próbuje zaktualizować swój dawno zapomniany blog. Nawet nie wie od czego zacząć swoją opowieść.

Pracuje tam gdzie pracował, robi to co robił, jedynym znakiem, że czas nieustannie posuwa Rocha jest jego córka, która rośnie jak na drożdżach. Co chwilę Żonka wynosi ubranka, które już są za małe na Michalinkę. To jednak prawda, że widzimy jak starzejemy się po naszych dorastających dzieciach. Zakres obowiązków znacząco Rochowi się powiększył jednak ogarnia to i Misia nagradza go uśmiechem i buziakami, a jak Roch zacznie ją masować po pleckach to już w ogóle dzidzia się rozpływa.

Rower stoi w garażu, czasem Roch zagada do niego, zapyta co tam, ale nie jeździ na nim. Nawet nie to, że nie ma czasu, ale po prostu woli spędzić go z dzieckiem, bo i tak mają go mało dla siebie. Za rok, jak Misia już będzie mogła to Roch będzie jeździł z nią na rowerze. Póki co główka jeszcze nie jest stabilna i czasem jeszcze lubi uciec.

A zatem najbliższy rower za jakiś rok, oby notki były ciut częściej.

Roch pozdrawia Czytelników.

Rower idzie w odstawkę

Dawno Roch nie pisał nic na blogu, ostatnio coś przebąkiwał, że wraca do pedałowania, ale koniec końców rower Rocha idzie w odstawkę do czasu kiedy Michalinka będzie mogła towarzyszyć Rochowi i Żonce we wspólnych wypadach.

A oto śliczna Michalinka:
I dla niej Roch rezygnuje z roweru (do czas aż sama zacznie jeździć).
PS.
Z bloga ciągle nie rezygnuje, od czasu do czasu notki będą, ale bardziej wózkowe niż rowerowe 😉

Hat-trick. Rowerowy

Weekend, jak wiadomo, upłynął pod chmurką. Bo kiedy Roch ma wolne wtedy pogoda się pier…dzieli i trzeba siedzieć w domu. Od jakiegoś roku Roch ma dużo innych zajęć w domu niż komputer, bo się ożenił no i nieść musi kaganek małżeński. Jemu się to nawet podoba, chyba, że akurat spadają kartofle i takie tam historie epizodyczne. Ale wracając do meritum; po deszczowym weekendzie Roch postanowił skorzystać z okazji i dziś zabrał z sobą rower do Tarnowskich Gór.

Z Tarnowskich Gór Roch pojechał do pracy* na rowerze. Z pracy wybrał się no rowerze z kolegą z pokoju i razem pojechali gdzieś na Seget. Tam się rozjechali każdy w swoją stronę, czyli Roch uderzył na Suchą Górę, w okolice Radzionkowa i w końcu do Tarnowskich Gór. Tam odpoczął trochę i wrócił do Częstochowy samochodem (kondycja jeszcze nie pozwala Rochowi na 60 kilometrowy wypad rowerowy). Jako, że Żonka jeszcze odbywała \”Babski wieczór\” to Roch wykorzystał okazję i zrobił jeszcze 10 kilometrów.

Łącznie wyszło ich 40. Od roku, albo i dłużej, Roch nie zrobił takiego dystansu. Ale w końcu udało mu się i dziś ciachnął czterdziestkę. Na dowód tego trzy wykresy z pedałowania.

Roch pozdrawia Czytelników. PS. *Jedyna reklama na blogu.

Wieczorna przebieżka

Po dwóch dniach przerwy rowerowej spowodowanej \”przelotnymi\” opadami deszczu Roch znowu wsiadł na rower. W końcu zaczął pracować nad swoją kondycją; w ostatnim czasie zapuścił się, ale kondycyjnie jeszcze daje radę. Roch ma zamiar wyrobić kondycję na tyle żeby móc z Koyotem pojechać na Jurę. Po dzisiejszym spotkaniu z nim powzięte zostały pewne ustalenia. Pierwsze z nich to wspólne pedałowanie po pracy, a drugie to wypad na jakąś Jurę.

W sumie to dawno się nie widzieli, a jeszcze dawniej nie pedałowali, ale w sumie nic dziwnego skoro Roch wybył za siedem gór, siedem lasów i za siedem rzek. Ale w nieprzeniknionej Rochowej podświadomości zrodził się plan. Skoro i tak Roch jeździ na \”czarny Śląsk\” do pracy* to może zabrać z sobą rower i zostawić samochód w Tarnowskich Górach, a do Bytomia dojechać już przywiezionym rowerem. W drodze powrotnej skoczy sobie na Suchą Górę i dalej na Seget i może nawet do Rept Śląskich, o ile kondycja w początkowej fazie rozjeżdżenia się na to Rochowi pozwoli.

Ogólnie rzecz biorąc Roch reaktywuje się zarówno na polu rowerowym jak i blogowym. Założenie jest takie, że rower zostanie zintensyfikowany, a co za tym idzie także notki na blogu będą się pojawiały częściej niż jedna na kwartał, a w sumie kilka(naście) w roku. I oby Roch w tym postanowieniu wytrwał jak najdłużej.

Roch pozdrawia Czytelników.

PS.
Wszelakiej maści reklamodawcom, ogłoszeniodawcom i innym dawcom Roch nieustannie dziękuje, ale nie skorzysta. Wciąż, mimo grubej pajęczyny na blogu, przychodzą do Rocha maile z ofertą zarobku, reklamowania i ogłaszania.

*Jedyna reklama na blogu. Zamierzona w dodatku.

Początki dobrego

No i Roch wziął się w końcu w garść i wsiadł na rower. Notka będzie krótka, bo Roch już w pracy siedzi, ale w telegraficznym skrócie Roch skoczył na objazd Częstochowy. Wersja asfaltowa, bo kręcił się w okolicy centrum, ale dziś ma śmiały plan wypuścić się w jakieś pola. Jak się zgubi to Żonka go znajdzie (albo i nie — to zależy jak bardzo się zgubi).

Rowerowanie jest fajne, nawet tyłek go nie boli, a i szczątkowa kondycja jest zachowana. To na tyle, Roch zabiera się za pracę.